Erik Smelt is één van de oudste actieve Vrivo-volleyballers. Al decennialang traint en speelt de huidige HR1-speler bij Vrivo.
Het kampioenschap van zijn team was voor de redactie van de Vrivo-website de aanleiding om Erik een keer in de schijnwerpers
te zetten en vooral ook aan het woord te laten.
Hier is het verhaal van dit Vrivo-icoon.
Jij speelt in HR1 en bent kampioen geworden in de recreantencompetitie. Was dit de 1e keer of zijn jullie voor de 2e keer op rij kampioen?
Het kampioenschap was de tweede keer op rij. Al met al hebben we met dit team 4 keer de kampioensschaal mogen ontvangen
Hoe hebben jullie het dit jaar gemiddeld gedaan? Veel tegenstand of alleen van de directe concurrenten?
Wij hebben een team dat met het spelen redelijk goed is qua opkomst. Hierdoor hebben wij het seizoen constant gespeeld en tot op de laatste twee wedstrijden na waren wij nog ongeslagen. De één na laatste wedstrijd hebben wij een set verloren waardoor wij die avond geen kampioen zijn geworden. Het venijn zat dus in de staart. De laatste wedstrijd moesten wij één set winnen om kampioen te worden. De eerste set hebben we gewonnen en zijn toen kampioen geworden.
Hoe oud ben jij intussen? En hoe voelt het om tussen al die veertigers en vijftigers te staan?
Ik ben inmiddels 62. Het voelt goed om nog met de veertigers en vijftigers te mogen spelen. Ik weet alleen niet hoe zij het ervaren!!
Kun je het nog een beetje bijbenen?
Dat lukt nog redelijk tussen de veertigers en vijftigers. Alles begint wel een beetje te piepen en te kraken, maar als het hierbij blijft dan kan ik het nog wel even volhouden.
Geeft een kampioenschap nog steeds een “euforisch” gevoel of is het na al die jaren wat minder.
Wanneer je kampioen wordt geeft dat na jaren nog steeds een euforisch en fantastisch gevoel voor jezelf en voor het team. Daar doe je het immers als team voor.
Hoe vaak ben jij in je volleybal-leven eigenlijk kampioen geweest?
Met heren 2 en heren 3 zijn wij heel wat keren kampioen geweest ik weet niet meer hoeveel keren, maar dat zullen er in die jaren tientallen zijn geweest. De foto’s van de teams die kampioen waren geworden hingen toen nog in de Stamper.
Dan nog verder terug in de tijd; op welke leeftijd ben jij met volleybal begonnen? En in welk team was dat?
Ik zat op de lagere school toen ik met volleyballen ben begonnen, ik zou toen ongeveer 10 jaar zijn geweest. En ben nu ongeveer 50 jaar lid van Vrivo. Ik ben begonnen bij de mini’s. Ik kan mij nog herinneren dat wij toen zelf nog een team naam mochten bedenken, dat was toen de Honda’s. Tevens ben ik nog jaren verenigingsscheidsrechter geweest en heb in de hele regio gefloten.
Heb jij nog competitiewedstrijden in de Krijgerstraat gespeeld of alleen in De Stamper?
Ik heb de competities bijna altijd in de Stamper gespeeld met af en toe een keer in de gymzaal aan de Krijgerstraat.
Wat was het hoogste Vrivo-team waarin jij hebt gespeeld en hoe lang speelde je ongeveer op dat niveau?
Volgens mij zaten de heren 2 en heren 3 altijd in de 3e of 4e klasse.
We weten uit betrouwbare bron, dat het in de jaren ’70 en ’80 altijd heel gezellig was bij Freek Becker in De Stamper; ook op de maandagavonden na de trainingen. Wat weet jij daar nog van?
Toen ik in de heren teams begon te spelen was het altijd gezellig op de maandagvond in de kantine bij Freek. Op maandagavond eigen gemaakt gehaktballen van Freek en Gerdie. Er was toen echt een team en verenigingsgevoel. De dames en heren teams bleven hangen tot in de late uurtjes aan de bar. En de nodige verhalen gingen over en weer. Dit was nog in de tijd van Oordt, Zwiggelaar, Stevens, Spit, Niphuis, Schipper, Nijhof, Dijkstra en vele anderen. De meesten zijn al vele jaren geleden gestopt met volleybal. Dit waren mooie en bijzondere tijden.
Heb jij nog één bijzonder moment uit al jouw volleybaljaren?
Niet echt één bijzonder moment. Iedere seizoen was bijzonder met leuke en gezellige mensen en mooie teams waarmee ik heb gevolleybald en nog volleybal.
Tot slot: wie in jouw omgeving zijn ook bij Vrivo gaan volleyballen omdat jij zo enthousiast bleef volleyballen?
Ik heb twee dochters Elise en Michelle die ook bij Vrivo hebben gevolleybald. Helaas zijn ze niet blijven volleyballen.